Geen doorslaand succes???

Posted on by .

Geen doorslaand succes? Wees gelukkig want dat is het beste wat je kan overkomen!

………….Huh?………….

Waar heeft hij het er nou weer over? Nou ik zal even beginnen met het ophelderen van doorslaand succes zoals ik het hier bedoel. In dit geval versta ik onder een doorslaand succes het te ver gaan in een bepaald voordeel dat je geboekt hebt op welk vlak dan ook.

De achterliggende gedachte van al mijn blogs is het bewaken van balans, maar aangezien dat net zo’n loze kreet is als “wees gelukkig”, probeer ik telkens om een aan het onderwerp gerelateerde denkruimte te creëren voor de lezer. Soms is een antwoord op de vraag nou eenmaal een andere, betere vraag. Dat even ter zijde! We gaan weer verder met het onderwerp!

Weet jij wat bijna iedereen tegenwoordig over het hoofd ziet? We zijn een extremisten-generatie geworden! En dat bedoel ik in de breedste zin van het woord. Denk even met me mee…

Onze agenda’s staan overvol. We storten ons vaak met onbegrensde overgave op zaken zoals sport (zie alle fitgirls en fitboys op je Insta) en/of voeding (bestaat er nog een timeline zonder een glutenvrije quinoa recept?). Zelfs van liefde hebben we een wetenschappelijke aangelegenheid gemaakt middels apps om het zo efficiënt mogelijk te laten verlopen.

We beroven dingen daardoor van hun essentie. Wat heb je nou aan een fantastisch afgetraind lichaam als je geest slechts een Escheriaanse illusie van diepte bevat? Wat heb je aan een Ferrari als je een slechte coureur bent? Wat is er spannend en spontaan aan een date dat van 19.00 tot 21.00 uur in je agenda staat? Wat heb je aan een volle bankrekening als je geen tijd hebt om het uit te geven?

Flexibiliteit in doen en denken is het “meer is beter” van vroeger. “Doorslaand succes” betekent op den duur stoppen met verbetering en ontwikkeling.

Bruce Lee vreesde niet de man van de duizend stoten maar de man die een stoot duizend keer geoefend had. Waterdichte logica, maar laten we eerlijk zijn, hoe ver denk je te komen in wat dan ook als je maar een stoot kent?

25

Always change a winning formula

Posted on by .

Een formule voor succes, we zoeken er allemaal naar. Of het nou op je werk, bij je lokale sportvereniging, op school of in de liefde is. Vaak betreft het een eindeloze herhaling van vallen en opstaan en soms, heel soms vinden we iets dat werkt. Een reden om te juichen, niet waar?

Voor eventjes dan. Vaker wel dan niet gaan we net iets te lang door op de ingeslagen weg. We staren ons blind op het feit dat we eindelijk een keer de wind in de rug hebben en negeren de waarschuwingen die we onderweg tegenkomen. Waarschuwingen? Ja, waarschuwingen!

De eerste waarschuwing is het ontstaan van routine. De welbekende automatische piloot is een teken dat je je dermate lang niet uitgedaagd hebt, dat je niet eens hoeft na te denken bij het uitvoeren van een bepaalde taak. Het klinkt als een natte droom van de luierik, iets doen zonder dat het moeite kost. Schijn bedriegt wel eens vaker en zo ook hier. Door je oogkleppen heb je wellicht gemist dat er een beter alternatief bestaat. Routine is de aartsvijand van progressie. De progressie die je wel boekte toen je je slechte idee in een goede zag veranderen en die je nodig hebt om je idee “goed” te houden.

De tweede waarschuwing zijn de gevolgen van routine. Je bent ingehaald door je overwinning. Je voorsprong is een achterstand geworden en het kunnen, mogen en willen zijn ingeruild voor moeten. Noodgedwongen pas je een tactiek toe dat enkel gericht is op overleven. Je was de dynamiek van je omgeving uit het oog verloren en nu sta je verdwaald en verbaasd om je heen te kijken. Je wekker is eindelijk afgegaan, je bent alleen al te laat.

Niet getreurd! Nieuwe ronde betekent tevens nieuwe kansen en je hebt een van de belangrijkste lessen geleerd voor de volgende keer:
Zorg dat het enige constante in je formule het feit is dat alles variabel is.

14736909-smart-teacher-writing-various-high-school-chemistry-formula-with-light-bulb-symbol-of-idea-and-solut-Stock-Photo

Prioritijd

Posted on by .

“We moeten echt binnenkort bijpraten.”
“Ik bel/app je straks terug.”
“Ik kom straks nog wel even langs.”

Herkenbaar? Deze onwaarheden spreken we uit en/of horen we aan vaker dan ons lief is. Nou zijn het niet altijd leugens hoor, want soms heb je op dat moment wellicht de intentie om aan je belofte te voldoen. Soms is deze “leugen” een waarheid die nog plaats gaat vinden. Ooit.

Een van mijn favoriete onwaarheden is “Ik heb geen tijd”.

Tijd is een uitvinding van de mens. We hebben 24 uur, 7 dagen per week, 52 weken per jaar. Sterker nog, we zijn zelfs arrogant genoeg om per 4 jaar een dag eraan toe te voegen, omdat het beter uitkomt.

Wat we echter niet hebben is een glazen bol en vaste prioriteiten. Soms doen we toezeggingen en gebeurt er iets waardoor we onze prioriteiten moeten herzien. De ene keer is het iets wat daadwerkelijk belangrijker is, de andere keer overheerst luiheid of simpelweg geen zin. Ik begrijp dat “Ik heb geen tijd” of een van de eerder genoemde onwaarheden netter klinken dan “Je bent (nu of straks) geen prioriteit voor mij”, maar is dat eigenlijk wel zo?

Je maakt beloftes dat je niet nakomt. Je schept verwachtingen waar je niet aan gaat voldoen en/of je verstopt je achter de illusie genaamd “geen tijd”. Is dat werkelijk zoveel netter?

Wees eerlijk naar jezelf toe. Daarmee breng je beter in beeld wat belangrijk is voor jou en ben je tevens duidelijker naar je omgeving toe. Of heb je daar geen tijd voor?

in_your_own_hands_____by_outofdream-d3jtrtl

Openen door dichten (3)

Posted on by .

Openen door dichten (3)

De derde en wellicht het meest persoonlijke gedicht richt zich op het feit dat zien, veel meer is dan alleen het gebruiken van je zintuigen.

Diepte

Stille wateren, diepe gronden
Degene die niet zoekt, krijgt het niet gevonden.

Sluit je ogen om te zien wat je tot op heden niet zag,
Voel de tranen en luister niet meer naar het gelach.
Proef de ware betekenis van mijn woorden en gebruiken,
Ga verder dan alleen er aan te blijven ruiken.

Mijn ware aard zien door alle lagen,
Die door de jaren heen zijn opgebouwd uit tegenslagen.

Mijn hart zocht bescherming en ging dicht,
Inmiddels vergeten hoe het is om gestreeld te worden door het licht.
Mijn hart lijdt gevangen in het duister,
Waar vind ik de sleutel waar mijn hart naar luistert?

TEGENPOLEN

Alle wegen leiden naar Dromen.

Posted on by .

De afgelopen tijd merk ik een hoge mate van besluiteloosheid bij mezelf op. Niks mis mee natuurlijk, daar heeft iedereen wel eens last van.

Soms ontstaat het door een overvloed aan mogelijkheden waar we tegenwoordig allemaal mee te maken hebben. Je komt het ook op allerlei niveaus tegen. Van redelijk onbelangrijk (welke bakboter moet ik kiezen uit de 26 varianten?) tot enigszins toekomstbepalend ( Welke studie of baan kies ik? ).

Soms heb je niet eens veel opties, maar ben je gewoon bang om een keuze te maken. Een simpele keuze tussen Ja en Nee wordt beïnvloedt door allerlei bijkomstigheden waar je (on)bewust rekening mee houdt.

Tot overmaat van ramp is het ook wel eens een combinatie van beide. Probeer daar maar eens een afweging in te maken. In je hoofd circuleren wel 1000 mogelijke oplossingen waarvan je alleen maar kan gissen hoe ze daadwerkelijk uitpakken.

Kiezen werkt de verlammende illusie op van iets dat onveranderbaar is. Kiezen voor iets betekent dat je alle overige mogelijkheden uitsluit. Persoonlijk vind ik dat een foutieve gedachtegang.

Het maken van een keuze verandert je perspectief. Na het maken ervan verschaf je jezelf meer duidelijkheid. Als je goed hebt gekozen, heb je meteen een mooie bevestiging (van je diepere verlangen) gekregen. Als dat niet het geval is, heb je voor je volgende keuzemoment minstens een optie minder om uit te kiezen. Soms kom je na het maken van een keuze erachter dat wat je aanvankelijk als een keuze zag, eigenlijk geen keuze was.

Één keuze is niet allesbepalend voor je hele leven. De hoeveelheid wel. Een slechte beslissing zal wellicht minder slecht zijn als je daarna wat betere keuzes maakt. Gelukkig groeien we daar ook in en stoppen het in onze rugzak om het vervolgens “ervaring” te noemen. Zodoende is het verwezenlijken van dromen geen kwestie van keuzes, maar van geduld.

Bedankt dat je de keuze hebt gemaakt om mijn blog te lezen.

Openen door dichten (2)

Posted on by .

Liefdesverdriet is voor vele schrijvers een enorme bron voor inspiratie, zo ook voor mij. Het tweede gedicht in mijn reeks “Openen door dichten” is een poging om het onbeschrijfelijke vast te leggen in woorden.

Openen door dichten (2)

Aardig

Elke keer als ik je zie staat de tijd voor even stil
en “wat er was” verandert in “wat ik nog steeds wil”.
Dan laat ik altijd mijn gedachten varen
naar de tijd dat jij en ik een wij waren.

We lijken onbekenden met een gezamenlijk verleden
en het doet pijn om te zien hoe het nu gaat.
Mijn herinnering wil weer leven in het heden
want alles waar jij in gelooft, bestaat.

We leefden samen een gedachte, een gevoel
en jij weet vast wat ik bedoel.
Een euforie. Ik was de zuurstof en jij het vuur,
we laaiden op, we waren puur.

Ik leerde leven door mijn hart met jou te delen
en ondanks het feit dat het nog steeds moet helen,
ongeacht hoe jij me ziet en ooit naar mij zal kijken,
mijn hart zal elke keer voor jou bezwijken.

IMG_2266-0.JPG

Het verlengstuk van onze tekortkomingen.

Posted on by .

Afgelopen vrijdag heb ik met erg veel plezier een concert bijgewoond van Linkin Park. Ondanks de extatische toestand waarin ik me bevond, kon ik het niet laten om diegenen in mijn omgeving te observeren.

Voor mij stond een man van 40+ die het merendeel van het concert bezig was met het maken van opnames met zijn smartphone. Hoewel ik aanvankelijk dacht: ’wat zonde, hij zou beter zijn energie kunnen steken in het genieten.’, vraag ik me nu af: Is dat eigenlijk wel zo?

Van oudsher gebruikt men uitvindingen om gebreken te maskeren. Een paard om sneller voort te bewegen, een wagen om meer te kunnen verplaatsen. Een bril om te zien en een smartphone om in dit geval te onthouden wat anders verloren zou gaan. Ons lichaam ververst al onze cellen in een cyclus van 7 jaar. Aangezien er telkens een kopie van een kopie wordt gemaakt, heb je meteen (weliswaar vereenvoudigd) een verklaring voor waarom je geheugen achteruit gaat.

Een computer, tablet, smartphone en iets specifieker social media zijn (mits correct gebruikt) geweldige tools en in zekere zin een verlengde van ons bewustzijn. De eerder genoemde 40-plusser kan over 21 jaar nog steeds met kippenvel het concert herleven in plaats van beroep te doen op een herinnering die al drie keer herschreven is.

Onze tekortkomingen zijn geen schande, ze zijn immers de aanleiding voor een (technologische) groei die we amper bij kunnen houden. Misschien wordt het eens tijd om ze beter te leren benutten, want waarom zou je leven in het moment als je het moment voor altijd “in jou” kan laten leven?

Het verlengde van je bewustzijn.

Openen door dichten (1)

Posted on by .

In mijn queste door het wondere wereld van de contradicties ben ik jaren geleden ook begonnen met het schrijven van gedichten. Vandaag wil ik met jullie een van mijn eerste creaties delen.

 

Vuur

Een slaaf van mijn eigen gedachten,
het bezorgt me slapeloze nachten.

Mijn vuur is niets meer dan een vonk,
waar het vroeger licht en warmte schonk,
kan het nu niks meer geven,
en vraag ik me af waar de rest is gebleven.

Opgegaan in rook en as?
Ik zou willen dat de oplossing zo makkelijk was.

Speurend naar antwoorden in mn hart en geest,
verlang ik naar hoe het vroeger is geweest.
Licht vinden in het duister,
terwijl de stem van mijn ziel meer lijkt op gefluister.
Zo zonder zien en horen,
voel ik me soms erg verloren.

Met een tegenstrijdig gevoel,
weet ik soms ook niet wat ik eigenlijk bedoel.
Zalig zijn de onwetenden, ignorance is bliss.
Iets dat je niet weet en dus ook niet mist.

Om te oogsten moet ik mezelf opnieuw zaaien,
en met de vrucht ervan mijn vuur weer doen oplaaien.

Brandend water

Iedereen kan sterven, terwijl slechts enkelen leven.

Posted on by .

Ik plaats het liefst dingen die ik zelf heb bedacht of gemaakt, alleen soms kom je iets bijzonders tegen en het raakt je dieper dan je dacht. Dit is een van zulke uitzonderingen. Beloof me een ding, vervang vandaag de 15 minuten die je straks kwijt bent aan het zappen op TV door hiernaar te kijken. Dan beloof ik jou dat je deze 15 minuten wint en na het zien zul je begrijpen waarom.

Je interne exterieur.

Posted on by .

Een van mijn niet geheel vrijwillige rituelen voor ik ga slapen is mijn gedachten de vrije loop geven. Tijdens zo’n wandeling door mijn verbeelding krijg ik ideeën waar ik ontzettend enthousiast over ben en spreek met mezelf af dat ik er ’s morgens mee verder ga. Dat is echter een afspraak dat ik nooit nakom, waardoor elke nacht talloze ideeën sneuvelen net zoals zaadcellen in de sok van een puberende jongen.

Tot nu.

Toen ik gisteren door mijn kamer rond aan het kijken was, besefte ik hoe anders het uitziet dan voorheen. Vroeger waren mijn muren een verhaal. Overal hing een aandenken aan een gebeurtenis. Een poster, tekening of foto van mensen, plaatsen, dingen of momenten waar ik waarde aan hechtte.

Nu kijk ik naar lege muren. Er is niets meer aanwezig dan nodig. Georganiseerde chaos heeft plaatsgemaakt voor minimalisme. Dit heeft mij aan het denken gezet. Wat zegt dat over mij?

Interpretatie blijft een heerlijk verschijnsel. Als ik mijn hand uitsteek dan zie jij mijn handpalm en ik 5 knokkels. Met enig zekerheid durf ik wel te stellen dat ik minder waarde ben gaan hechten aan materiële vormen van herinneringen. Misschien heb ik hier (on)bewust voor gekozen om mijn verleden deels los te laten.

Ik denk dat iedereen een plekje voor zichzelf nodig heeft. Dat kan een muur zijn, een kast, een garage of misschien zelfs een plekje bij het raam. In zekere zin is het een directe afspiegeling van jou op dat moment. Het wordt weer tijd dat ik mijn muren ga vullen, maar niet meer met herinneringen, maar met inspiratie. Net zoals ik dat ook doe op mijn digitale muur.

 

wallpapersoktober1